Nieuws in Boechout

juni 2010 - Jef Haverals, onze conservator van de Molenbeekvallei.

BOECHOUT - Begin 2009 namen we afscheid van Marcel Van Waerebeke als conservator.
Marcel was conservator sinds 1995, met veel professionaliteit en liefde voor het vak. Hij kon de functie echter niet meer combineren met zijn werk als natuurwachter in Limburg.

Het beheerteam moest dus op zoek naar een nieuwe conservator en kwam al snel terecht bij Jef Haverals. Helaas moest Jef kort na zijn aantreden een zware medische ingreep ondergaan. E r volgde een lange weg van herstel, maar intussen is Jef al maanden actief als conservator, alsof hij nooit wat anders gedaan heeft. Een portret … Jef Haverals (72) werd geboren in Boechout, in de buurt van de Melkkuip, en bracht zijn jeugd door in de Frans Segersstraat. Later trok hij met zijn vrouw Lieve naar de Rozenlaan in Vremde. Samen hebben ze drie dochters, die ondertussen voor zeven kleinkinderen zorgden. Voor de kost was hij 37 jaar lang technisch tekenaar van bruggen en andere beton- en staalconstructies. Jef was sinds de jaren zeventig ook altijd sociaal geëngageerd, als voorzitter van het groepscomité van de scoutsgroep en als vrijwilliger in de parochie en in de dorpsschool. Hij was ook een van de pioniers van Akkerwinde, de echte kiem van de Molenbeekvallei. In het begin kende Jef bijna niets van de natuur, maar zijn interesse werd gewekt toen hij ziek werd.
In die periode kwam hij te weten dat kruiden zoals moerasspirea geneeskrachtig zijn voor bepaalde aandoeningen. Hij kocht er een boekje over en volgde al in 1978 een cursus natuurgids. En zo begon het. Omdat Akkerwinde geen terreinen beheerde, deed hij zijn eerste gidservaringen op in het Zevenbergenbos in Ranst. Toen Akkerwinde opging in Natuurpunt was Jef van in het begin actief bij de opvang van groepen. Het St.-Gabriëlcollege werd zo een vaste klant. Bij een lekkere trappist hadden we een gesprek.
Rietvink: Jef, wat is nu je favoriete plekje in de Molenbeekvallei?
Jef: Ik kan niet echt één plek aanduiden, maar die oude knotwilgenrij is toch wel zeer speciaal. Die bomen zijn waarschijnlijk rond de honderdvijftig jaar oud. Ik ken ze al veertig jaar en ze zien er nog altijd hetzelfde uit. Ook de grote poel vind ik erg mooi.

Rietvink: Welke gebeurtenissen zijn je bijgebleven? Jef: Dat het natuurgebied jaar na jaar groter wordt, vind ik fantastisch. En ook de ongebreidelde inzet van het beheerteam, elk jaar opnieuw, met een groot respect voor het werk dat Bert Andries verzet als voorzitter en als beheerteamlid. Rietvink: Wat zijn jouw favoriete thema’s als het om de natuur gaat? Jef: De mensen iets bijbrengen over de natuur is heel belangrijk. Daarom wil ik tijdens mijn wandelingen niet enkel de planten benoemen maar ook de verhalen erachter vertellen, verhalen over geneeskrachtige eigenschappen, anekdotes, oude gebruiken en nog veel meer. Dat blijft veel langer hangen bij de mensen. En natuurlijk moet het plezant blijven. Mensen om de oren slaan met moeilijke woorden is niets voor mij. Interesse voor de natuur overbrengen, daar gaat het om. Ondertussen is Jef als conservator een druk bezet man. Iedere week is er wel iets nieuws. Zo is hij nu bezig met de begeleiding van een natuurgids in opleiding. In februari was hij nog, samen met Bert en Frank, op stap met zesennegentig leerlingen van Regina Pacis. Dan waren het weer medewerkers van de professionele ploeg van Natuurpunt die instructies nodig hadden … Zo gaat dat altijd maar door. We zijn Jef enorm dankbaar dat hij de zware taak van conservator op zich heeft genomen. Maar dat is natuurlijk niet het belangrijkste. Jef is vooral iemand die iedereen altijd een warm hart toedraagt en ons allen veel vriendschap geeft. Dat hij deel uitmaakt van onze ploeg dat is het allerbelangrijkste! Tekst en foto’s: Marc Broeckx

mei 2010 - Verkenning van de Molenbeekvallei in Vremde op zondag 6 juni

VREMDE - Onder het motto ‘Biodiversiteit en eerlijke handel: dezelfde strijd?’ organiseren Oxfam Boechout-Hove en Natuurpunt Land van Reyen samen verkennende wandelingen in het natuurgebied de Molenbeekvallei in Vremde. Onder leiding van ervaren gidsen van Natuurpunt en Oxfam laten we jullie mee genieten van de lentepracht in de vallei, die op dat moment op haar mooist is. Onderweg is er een woordje uitleg over het natuurbeheer en bewonderen we samen de vele natuurpareltjes die de Molenbeekvallei rijk is. Er zal ook aandacht zijn voor wat eerlijke handel kan verhelpen aan het probleem van het wereldwijd achteruitgaan van planten- en diersoorten, voor de gevolgen van de klimaatwijziging op de biodiversiteit en op de levenskwaliteit van de mensen wereldwijd. Onze gidsen lichten deze boeiende en brandend actuele thema’s graag toe. ’s Middags voorzien we een buffet in de feestzaal van Don Bosco waar ook info- en verkoopstanden zullen zijn van Oxfam en Natuurpunt.

Programma:

10u: Geleide natuurwandelingen door het natuurgebied met gidsen van Natuurpunt en Oxfam. (duur ongeveer 2u)
12u: ‘De wereld op je bord’: (h)eerlijke lunch bereid door Oxfam in de vorm van een buffet met een ruime keuze aan gerechten.
14u: Geleide landschapswandeling doorheen en rondom de Molenbeekvallei. Meer doorstappen, grotere afstand. (duur ongeveer 2u)
16u: Afsluitende (h)eerlijke drink

Afspraak

Aan de kapel aan de Abdijweg nabij Don Bosco- jongenstehuis, Broechemsesteenweg 100 te Vremde. Vlot bereikbaar met de fiets of het openbaar vervoer (eindhalte bus 14 van De Lijn).

Inschrijven

Voor al deze activiteiten is inschrijven noodzakelijk voor 15 mei. Er kan voor het ganse programma of een deel ervan gekozen worden. De wandelingen zijn gratis. Stevig waterdicht schoeisel en eventueel regenkledij zijn aanbevolen. Het traject is niet geschikt voor rolstoelen of kinderwagens.

De kostprijs voor het wereldbuffet bedraagt :
12,00 euro voor volwassenen
5,00 euro voor kinderen tot 10 jaar.
Schrijf snel in; de plaatsen zijn beperkt !

Inschrijven voor het buffet door overschrijving van het gewenste bedrag met vermelding van aantal personen (volwassenen en kinderen -10j) op een van de volgende rekeningnummers:

068-0745890-84 van Oxfam Boechout-Hove
000-1002509-14 van Natuurpunt Land van Reyen

Inschrijven voor de wandeling(en) bij:
Voor Oxfam Wereldwinkel: Ann Geerts ann.geerts27[at]telenet.be 0494/23.94.86.
Voor Natuurpunt: Bert Andries bert.andries[at]landvanreyen.be 03/455.82.89.

Samen maken we er een gezellige en leerrijke dag van. We hopen jullie massaal te ontmoeten!

januari 2010 - Winters schouwspel in de Molenbeekvallei.

BOECHOUT - Zodra de eerste sneeuw is gevallen, krijgen vele mensen de kriebels en zoeken ze bergen of glooiende landschappen op om te gaan wandelen of te skiën. Maar deze foto’s maken je snel duidelijk dat die verre verplaatsingen echt niet altijd nodig zijn. Ook in de Molenbeekvallei kan je immers prachtige vergezichten bewonderen en, als je er even de tijd voor neemt, vele kleine pareltjes ontdekken. Verleden winter heeft de natuur ons na vele jaren nog eens verrast met een mooi dik sneeuwtapijt én met een rijmlaag zoals je er niet gauw een ziet. Onze huisfotografen trokken hun warme wandellaarzen aan en brengen ons nu in verleiding met hun resultaten. Graag ontmoeten we je tijdens een volgende winterprik in ons natuurgebied voor een aangename en ecologisch verantwoorde uitstap dicht bij huis!

Tekst: Marc Broeckx
Foto’s: Jef Haverals, Luc Sels en Bert Andries

januari 2010 - Dag van de natuur weer een succes!

BOECHOUT - Op zaterdag 21 november 2009 was het weer zover. Ook nu kwam er voor deze ‘feestdag van het werken in de vrije natuur’ weer een grote groep vrijwilligers naar de Molenbeekvallei. Het weer hielp wel een handje. Ze waren met dertig waaronder, naar jaarlijkse traditie, de catechesegroep van meneer Poelmans. Er waren heel wat nieuwe gezichten, en dat verheugt ons! Het belangrijkste werk vond dit jaar plaats in het Kastanjeboske, waar nog een aantal bomen moesten verwijderd worden om de voorjaarflora terug meer kansen te bieden. Het Kastanjeboske is van oudsher een houtstoof. Dit is een bos(je) waar de mensen vroeger hun “geriefhout” haalden. Dit geriefhout werd gebruikt om gereedschap en andere huishoudelijke zaken mee te maken en natuurlijk ook als brandhout. Zo werden er in het bos regelmatig stukken gekapt die daarna terug opschoten als nieuw hout voor de volgende cyclus. Nu is het systeem van elk jaar een deel van het hout te oogsten al lang niet meer actief, zodat het bos stilaan is volgroeid, en de voorjaarsbloeiers op de bodem lang niet genoeg licht meer krijgen. Vorig jaar werd er al een actie ondernomen, en dit resulteerde al in een toename van salomonszegel op de bodem. We volgen de resultaten hiervan natuurlijk op de voet. De ganse dag werd er door de vrijwilligers gewerkt in het Kastanjeboske om alles rond te krijgen. Zo moesten we een aantal stukken hout selecteren om te gebruiken als afrastering in een ander natuurgebied in het Land van Reyen, en ook moest het kroonhout gestapeld worden aan de rand van het Kastanjeboske, als afscherming en schuilplaats voor vogels, kleine zoogdieren en insecten. Ondertussen waren de jongste vrijwilligers bezig met hout bij elkaar te brengen van her en der op het terrein naar één grote brandstapel, die we in februari gaan gebruiken als nieuwjaarsvuur. Ook werden er nog verschillende kleinere taken uitgevoerd, zoals het verwijderen van prikkeldraad op een nieuw verworven terrein. Na de middag was er gelukkig weer de heerlijke soep. Die gaf iedereen moed gaf om nog enkele uren door te werken. Uiteindelijk werd om zestien uur het einde van de werken afgeblazen en iedereen ging zalig moe van het werken weer naar huis. Hopelijk allemaal tot volgend jaar? Nog eens hartelijk bedankt!

Tekst en foto’s: Marc Broeckx

januari 2010 - Leerlingen van het Sint-Gabriëlcollege verzetten veel werk

BOECHOUT - Zoals elk jaar kwamen er ook de voorbije oktobermaand weer leerlingen van het vijfde jaar van het St.-Gabriëlcollege een dagje werken in de Molenbeekvallei. Niet een tiental, zoals meestal het geval is, maar niet minder dan achttien leerlingen. In het kader van een jaarlijks zorgproject moeten de vijfdejaars elk jaar één dag werken voor een goed doel. Ze moeten hun werkdag goed voorbereiden, zelf contact leggen met een vereniging, opzoekwerk verrichten en nadien een verslag schrijven. Achttien leerlingen, een grote groep. En dat betekende ook dat wij als beheerteam ons goed moesten voorbereiden. We selecteerden twee verruigde percelen. Die wilden we opruimen om het landschap open te houden en zo verder te verschralen, zoniet zou er na de verruiging verbossing optreden. En een bos willen we op die plek niet, wel een kleinschalig en open landschap. Vrijwilligers hadden vooraf met zwaar materieel de kruidlaag gemaaid en het opgeschoten hout tot aan de grond afgezaagd. De leerlingen hadden ondertussen contact gelegd en kwamen met conservator Jef Haverals een kijkje nemen op de betreffende percelen. Kwestie van de dag zelf niet verloren te lopen. Op 27 oktober 2009 was het dan zover. Een dag met stralende zon en zeer milde temperaturen voor de tijd van het jaar. In de voormiddag ruimden de leerlingen met frisse moed de meander op, onder begeleiding van onze conservator. Tegen de middag hadden ze de klus geklaard en een grote stapel hout was het resultaat. De leerlingen konden daarna met smaak genieten van hun meegebrachte picknick en even uitrusten in afwachting van de volgende klus op een ander perceel. Ondergetekende wachtte hen daar op met kapmessen en rakels, zodat de groep ook op dat perceel beheerwerken kon uitvoeren. Er werd maaisel bij elkaar gehaald en er werd hout gekapt en weer op hopen gegooid. Af en toe kregen de leerlingen natuurlijk ook een woordje uitleg over het werk, over de natuur om ons heen en over de werking van de vereniging. We wilden iets meer te weten komen over de drijfveren van de deelnemers en slaagden erin om er eentje af te zonderen voor een kort gesprek. Suzanne Somers, zestien jaar, vertelde ons dat ze voor het project had gekozen omdat ze de Molenbeekvallei al lang kent. Ze woont immers in de buurt en vroeger kwam ze geregeld in het gebied. Ze genoot er van de rustige omgeving en de mooie natuur. Deze opdracht was voor haar een buitenkans om de natuur in haar eigen omgeving nu ook zelf mee te helpen beschermen. Verder vertrouwde ze ons toe dat ze het ook leuk vindt om af en toe eens lekker zwaar werk te verrichten en dat ze altijd tot rust komt in een groene omgeving. Als afscheid hebben we de hele groep namens het beheerteam van harte bedankt voor de inspanningen. We hopen hen nog terug te zien op onze andere activiteiten. Van de jongeren kregen we nog een applaus als dank voor de begeleiding, waarna ze moe maar tevreden naar huis fietsten.